Weblog Jeannette

Welkom op de weblog van Jeannette! 
Wij zijn 'm begonnen omdat het nogal overweldigend is wat er nu op ons afkomt, en het soms moeilijk is tijd te vinden iedereen op de hoogte te houden. Wij zullen hier met zijn drietjes (Peter, Jeannette, Bianca) proberen zo vaak mogelijk een bericht op te zetten, zodat we jullie kunnen laten weten wat voor traject we doorlopen, en hoe Jeannette zich daar doorheen slaat. Laat vooral een reactie achter want de bemoedigende berichtjes doen ons enorm goed!

Uitvaart Jeannette

Vandaag heb ik afscheid genomen van mijn vrouw.

Het was een indrukwekkende dag welke volledig in het teken stond van het leven en de persoonlijkheid van Jeannette.

Kan nog geen woorden vinden, maar wil iedereen bedanken voor deze dag(en) en de blijken van waardering en respect.

Ook bedankt voor alle warmte en liefde.

xx Peter 

 

 

 

 

Afscheid van Jeannette

http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&gid=24518754&uid=13675881" target="_blank">http://pic20.picturetrail.com/VOL1583/13675881/24518754/t-409176748.jpg" border="0" alt="Free Image Hosting at www.picturetrail.com" /> Lees verder...

05-04-2014

Lieve mama,

Vannacht heeft de hemel er een engeltje bij gekregen, maar zijn wij er hier beneden eentje verloren. Ik mis je nu al.

Bianca 

Jeannette 05-04-2014

04-02-1967        05-04-2014

Vannacht is Jeannette overleden.

Rust zacht schatje

29 maart 2014

Lieve mensen,

Hier een update van de situatie van Jeannette.

In het ziekenhuis is de sondevoeding bij Jeannette afgekoppeld omdat Jeannette moest overgeven. Ze verdraagt het niet meer.
thuis hebben we geprobeerd of ze nog een andere, lichtere voeding, op een lagere stand kon verdragen maar ook dit ging niet meer, dus zijn we hiermee gestopt. Jeannette is dus sinds woensdag zonder voeding. Drinken kan en doet ze nog.
 
Ze heeft inmiddels een morfinepomp, maar die voldoet ook al bijna niet meer. De huisarts heeft ons uitgelegd dat Jeannette extreem snel aan morfine doseringen went en dat het dus al heel snel niet meer werkt bij haar. Om deze reden heeft zij nu, naast de morfinepomp nog een andere pomp. Deze bevat Dormicum en brengt haar in een hele diepe slaap als de morfine de pijn niet weg krijgt, zodat zij aan de pijn kan ontsnappen. Afgelopen nacht heeft ze daarmee goed geslapen.
Ze wil niet meer. Ik denk dat het daarom niet lang meer zal duren. Ze is moe en heeft waarschijnlijk in Afrika alles gegeven.

Ik had graag een positiever bericht gehad maar de snelheid waarmee het nu gaat verrast ons ook.

Ik hoopte dat ze nog even krachtig genoeg zou zijn om na te genieten en dat ze nog even contact kon hebben met de mensen om wie ze geeft, maar ik vrees dat dit niet zal gebeuren.
 
Wel wil ik iedereen laten weten dat ze alle berichtjes, kaartjes, kadootjes, bloemen en andere blijken van medeleven en waardering ontzettend heeft gewaardeerd. Het was voor haar een warm bad. 
 
Bedankt hiervoor! 
Peter 


Uit het ziekenhuis

Druk dagje geweest.

Maar vandaag is Jeannette dan toch weer thuis. Ze is wel heel erg moe van de trip met de ambulance.

Morgen maar eens kijken hoe het verder gaat.

Grt. Peter 

 

Ziekenhuisopname

Korte update

Na aankomst in Nederland bleek de situatie van Jeannette dermate ernstig dat het noodzakelijk was haar op te nemen in het ziekenhuis. Er is een drain in haar buik geplaatst om (veel) vocht te verwijderen en er is een morfinepomp geplaatst.

Pas vanavond was deze dusdanig ingesteld dat Jeannette weer comfortabel en zonder pijn is.

Als de situatie stabiel blijft vannacht wordt Jeannette morgen per ambulance naar huis gebracht.

Thuiszorg, huisarts en div. voorzieningen zijn dan inmiddels geregeld.

We hopen dat Jeannette dan nog kan nagenieten van onze vakantie en de tuin met alle mooie bloemen die daar in onze afwezigheid door familie en vriendinnen zijn geplaatst.

Waarschijnlijk onnodig te melden maar het gaat niet goed met Jeannette op dit moment. Ze is zeer zwak en de pijnbestrijding lijkt onder controle, maar het is wel wankel allemaal. Ze kan geen onverwacht bezoek ontvangen. Hoe goed dit ook bedoeld is.

We zijn druk bezig om haar kwijtgeraakte telefoon te vervangen, dus hopelijk zal ze snel weer bereikbaar zijn.

Als ze thuis is zal ik het melden hoor.

Groetjes Peter 

 

 

 

Weer thuis

We zijn geland.

De reis is heel goedverlopen

Nu nog uitchecken en naar huis met de auto. 

Groetjes van de Blommetjes

Terug naar huis

Laatste dagen en vertrek.

Als dit berichtje op het Blog staat zitten we dus eindelijk in het vliegtuig.
De reden dat we niets op het blog hebben geplaatst is dat het erg slecht gaat met Jeannette. In Sun City heeft ze eigenlijk alleen maar geslapen en pijn gehad. Het lukte maar niet om deze weg te drukken. In overleg met de artsen is besloten om de medicatie in twee stappen drastisch te verhogen. De eerste om van Sun City naar het hotel bij het vliegveld te komen. De tweede stap om de reis naar huis te maken.

De eerste verhoging had het gewenste resultaat en de reis naar het volgende hotel verliep voorspoedig.

Maar nu is Jeannette weer helemaal terug bij af en de meds zijn op.

Ik heb bij de laatste apotheek waar we waren, in Pretoria, een hoeveelheid weg laten zetten vorige week. "Voor noodgevallen"
Deze worden nu door Norman van Southern Eagle naar ons in Johannesburg gebracht. Zou niet weten wat ik moest doen zonder deze locale reis organisatie.

Dan hebben we nog een paar uur om Jeannette weer op de been te krijgen. Ook weer in overleg met het ZH in Nederland.

Ik zet dit bericht alvast klaar, zodat ik hem kan verzenden als we in het vliegtuig zitten. Dus als jullie dit lezen zijn we onderweg.

Groetjes en xx
Peter en Jeannette
& Kids
Lees verder...

Dokters and a lot of help

Vandaag is een bijzondere dag voor ons geweest.  

Nadat we bij de olifanten waren geweest ging Jeannette plotseling bijzonder snel achteruit. We zijn hier al eens bij een dokter geweest en we hebben de medicatie al een aantal malen opgevoerd maar deze keer kregen we de pijn niet onder controle. Zelfs een verdubbeling van de medicatie mocht niet baten.

Jeannette is vastbesloten om de reis vol te houden maar het was op deze manier gewoon niet meer verantwoord. Ik heb met Patrick Sylvester onze gids van Southern Eagle gesproken en hem verteld dat, als we er niet in zouden slagen de situatie onder controle te krijgen, ik het niet meer verantwoord vond om nog door te gaan met onze vakantie. Niet onder deze omstandigheden met de huidige medicatie. Er moest eerst een arts naar kijken. Patrick was het hier volledig mee eens.

We spraken af dat we Norman van Southern Eagle zouden inlichten over dit voornemen, zodat hij hier rekening mee kon houden en eventueel maatregelen kon treffen voor een vervroegde terugreis. Bovendien was het noodzakelijk dat Jeannette snel door een arts gezien werd.

Ik heb ook Francis, de zus van Jeannette, over de situatie ingelicht en zij heeft weer de nodige maatregelen getroffen betreffende verzekering e.d. Verder heeft ze  contact met dr. Dezentjé, de behandelende arts van Jeannette.

Gabby, de vrouw van Patrick had inmiddels actie ondernomen om een afspraak te regelen met hun huisarts in Pretoria, onze volgende bestemming, om extra medicijnen te krijgen omdat we hier in rap tempo doorheen schieten. De familie Sylvester woont in Pretoria.

Gelukkig voor ons wilde de arts Jeannette direct zien en spreken omdat hij dit helemaal niet goed vond klinken. Verder heeft hij contact opgenomen met de specialist van Jeannette in Nederland en heeft hij mij gebeld. Je raad het nooit!! Spreekt die man gewoon Nederlands. Hij  is in Nederland geboren, zijn broer woont nog steeds in Zoetermeer. Als jongetje is hij met zijn ouders uit Nederland vertrokken, maar de taal beheerst hij nog steeds.

Pretoria is ongeveer 5 uur rijden vanaf  Haze view, waar wij waren. Het was dus best nog een spannend reisje.

De dokter heeft Jeannette onderzocht en vermoedde dat het vocht in haar buik de oorzaak van haar ongemak was. Medicatie verhogen zou niet helpen. Het vocht moest eruit.

Hij heeft gebeld met een oncoloog welke hij kende en we konden direct in het zieken huis terecht. In het ziekenhuis heeft Jeannette eerst nog even kunnen uitrusten op de dagbehandeling afdeling. De dokter heeft haar onderzocht en direct actie ondernomen.

Ze hebben eerst een röntgen opname van haar buik gemaakt om te situatie te bekijken, zodat ze geen schade zouden aanrichten. Daarna is het vocht dmv een drain verwijderd. Niet alles, ze waren voorzichtig. Maar wel zoveel dat Jeannette de reis zal kunnen afmaken.

Jeannette voelde zich al direct een stuk beter. We kregen nog een extra recept mee voor medicijnen en nog advies over het gebruik van deze medicijnen en de medicijnen welke we al bij ons hadden en we waren klaar.

Dat is toch bijzonder? In nog geen 3 uur via de huisarts naar het ziekenhuis door de oncoloog behandeld zijn op de röntgenafdeling. Met dank aan de inzet van Patrick en zijn vrouw Gabby. Zij zijn ons gedurende onze reis tot grote steun.

We zijn inmiddels in het hotel en Jeannette ligt lekker te slapen zonder pijn. Het lijkt er op dat we morgen naar Sun City vertrekken om de rest van onze vakantie af te maken.

Na een bijzondere dag met een goed einde ga ik ook maar slapen.

Welterusten iedereen en hopelijk komt het volgende bericht uit Sun City

Groetjes van Peter                                            

Een bijzondere dag..

Pff wat een emotioneel beladen dag was het vandaag! We zijn vier dagen in het fantastische Jackalberry Lodge verbleven, en wat een warme mensen. Los van de fantastische safari's die we hebben gedaan (de foto's spreken voor zich denk ik) maakten de mensen ons verblijf zo bijzonder. We hebben een brief gekregen waarin stond 'your wonderful family has touched our hearts in a way we can not even put in words. We will remember all of you forever'. Vanochtend kwamen ze allemaal bij elkaar om afscheid van ons te nemen. Willie, de ranger die ons begeleidde en rond reed, heeft ons zijn gegevens gegeven zodat we in contact kunnen blijven. Hij vertelde mij en Steef gisteren toen we nog even een biertje deden dat hij niet zo goed wist wat hij moest verwachten van mensen in een situatie als die van ons. Maar dat hij verbaasd was vier van zulke positieve, liefdevolle mensen uit die auto te zien stappen. Toen we eergister een drive met zijn vieren deden was hij echt ontroerd en zei hij dat het lang geleden was dat hij iemand zo enthousiast had gezien als mijn moeder. Vanochtend bij het afscheid zei hij 'You guys made my entire year, it's a privilage to have met you'. Er is echt geen mooier compliment dat ons gezin had kunnen krijgen en ik was er eerlijk gezegd ook even stil van om te horen hoeveel indruk we hadden gemaakt in zo'n korte tijd.  En natuurlijk ook trots op ons fantastische gezinnetje dat ondanks de afschuwelijke tijd nog zo erg kan lachen met elkaar. Ik prijs mezelf intens gelukkig met mijn geweldige ouders en broertje. 

Mama is onbeschrijflijk stoer. Ze doet mee waar ze kan en krijgt het voor elkaar nog steeds haar onbevangen enthousiasme te behouden. Ik kan echt niet beschrijven hoe trots ik op haar ben. Op de momenten dat ze zo blij is kan ik er zo van genieten naar haar te kijken. Dan maakt ze me echt gelukkig. Jammer genoeg zijn er ook de nare momenten. De momenten waarop ze ziek is en pijn heeft. Het is heel moeilijk daarmee om te gaan, niet alleen voor mij maar ook voor papa en Stefan. Zeker in het begin merkte ik aan hem dat het lastig was continu geconfronteerd te worden met hoe ziek ze is. We maakten de eerste dagen ook geregeld ruzie, iets wat nooit voorkwam. Dit omdat het voor ons allebei echt even te kwaad werd. Het is dan echt even moeilijk vrolijk en positief te blijven, voor ons allebei. Inmiddels zijn we aan de situatie gewend en hebben we het gelukkig weer ouderwets gezellig met elkaar.

Vandaag zijn we aangekomen in Hippo Hollow Lodge. Het weer begint eindelijk mee te werken en er schijnt een heerlijk zonnetje. Mam voelt zich slecht en is op bed gaan liggen, en eigenlijk zijn wij van de game drives (die beginnen om kwart over 5 's ochtends) ook behoorlijk moe dus vandaag wordt een rustige dag, waar we misschien een beetje kunnen zwemmen en in het zonnetje liggen. 's Avonds komen de nijlpaarden en krokodillen hier uit de rivier en kun je ze zien lopen langs het restaurant. Hoe bijzonder is dat!

Het is eigenlijk onbeschrijflijk hier. We doen zulke schitterende ervaringen op, die zullen altijd bij me blijven. 

Bianca

P.S. Zoals misschien is opgevallen heeft mama een prachtige ketting en armband met een infinity teken, gekregen van oma en frannie. Hier is vandaag een armband bijgekomen, met hetzelfde teken, gekregen van het personeel op Jackalberry Lodge. Om maar weer aan te tonen wat voor uitwerking onze mooie mama heeft op mensen.  

Zuid-Afrika 2e en 3e bestemming

Hallo iedereen,

Het viel niet mee, maar het is dan toch gelukt om foto's op het blog te plaatsen.

Het is dan ook de eerste dag dat ik hier tijd voor heb op het moment dat er internet beschikbaar is  Smile

We hebben weer veel mooie en ook wel minder mooie momenten gehad. We genieten ervan en slaan ons er doorheen.

Ik ben ervan overtuigd dat er wel weer een bloemrijk verhaal door Bianca geschreven zal worden, dus ik houd het maar bij het plaatsen van deze foto's. 

Groetjes van Peter en de rest van de Blommetjes. 

 

http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&gid=24528347&uid=13675881

 

 http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&gid=24528720&uid=13675881

 

 

 

 

test

http://www.picturetrail.com/gallery/view?p=999&gid=24528279&uid=13675881

Kort kort!

Kort berichtje met niet al te uitgebreid taalgebruik want het internet is vreselijk hier en het kost heel veel tijd te typen. Gister was een goeie dag voor mama, voortrekkers monument gezien wat prachtig en indrukwekkend was. Verder een groot beeld van Mandela (jammer genoeg een grote trap om er te komen die er wel inhakte bij mama die het beeld toch echt heel graag wilde zien) en the palace of justice waar doordeweeks het proces van bladerunner wordt gehouden. Ik mocht zelf even naar binnen! Vanochtend vertrokken voor een rit van 4u naar de crystal springs lodges waar we nu zijn. Onderweg een stop gemaakt bij een tankstation waar gewoon neushoorns, zebra's, struisvogels en buffels rondliepen. De lodge waar we nu zijn is super. Wat een prachtig uitzicht, echt niet te geloven gewoon. Schitterend! Ramen en deuren zijn hermetisch afgesloten met hekken omdat er hier aapjes en bavianen wonen die op het eten uit zijn en die weten hoe ze deuren en ramen open moeten maken. Mama bleef lekker in de lodge en wij zijn naar het restaurant gegaan met Patrick, onze gids en chauffeur waar we meer dan tevreden over zijn. Hij weet enorm veel en is ontzettend aardig! Papa en ik hebben 'springbokcappaccio' gegeten.. weer eens wat anders. Wat we morgen gaan doen hangt af van hoe mama zich voelt. Heeft ze een goeie dag gaan we de panoramic route doen, die niet al te intensief is en ook langs God's window komt wat ze heel graag wil zien. Voelt ze zich slecht blijft mama in de lodge en gaan wij een van de intensievere activiteiten doen (watervallen bekijken of een grottentour). Weer lekker moe na zulke inspannende dagen dus Steef en ik gaan weer terug naar de lodge (er is alleen een hele slechte internetverbinding in het clubhuis, waar overigens wel sauna's, een spa en een jacuzzi aanwezig zijn). We zijn intens aan het genieten, landschap is echt adembenemend heb er geen andere woorden voor, de mensen zijn enorm vriendelijk en het eten is heerlijk. En vandaag zowaar nog een lekker zonnetje gezien! Jammer genoeg ook regen en bewolking hier dus echt bruingeblakerd zullen we niet terug komen.

Kusjes! 

Aangekomen!!

Lieve fam en friends,

Even een kort berichtje om te laten weten dat we veilig aan zijn gekomen. Gisteravond zijn we lekker bij Fran, Peet, Lars en Michelle blijven slapen en vanochtend vroeg vertrokken naar Brussel. Jammer genoeg had mama even een wat mindere dag, ze was erg moe en voelde zich niet lekker. Vooral het proces van inchecken enz. en het van Brussel naar Amsterdam vliegen en vanaf daar overstappen op een nieuw vliegtuig was erg vermoeiend. Zeker omdat de vluchten erg kort op elkaar aansloten en we op Schiphol echt wel even moesten haasten! Gelukkig waren de medewerkers van het vliegveld erg begripvol en kregen we door haar rolstoel overal voorrang.

Vanaf Amsterdam kon ze lekker met papa in business class gaan zitten waar ze heerlijk heeft kunnen slapen. Steef en ik zaten economy, maar ik moet zeggen dat we de lange reis prima zijn doorgekomen met z'n tweetjes. Er zit een schermpje in de stoel voor je waar je films kunt kijken (sommigen zijn pas net uit in de bios), spelletjes kunt spelen, series kunt kijken, muziek kunt luisteren enz. Enige nadeel waren onze buren. In dit geval een luidruchtig Duits echtpaar waarvan de man een flinke verkoudheid onder de leden had en dat graag met de rest van de passagiers deelde. Nou kon ik de rochelende Duitser nog wel tolereren met oordopjes in, de mevrouw voor me die besloot van haar stoel een strandbed te maken en die zonder waarschuwing mijn knieschijven verbrijzelde was iets moeilijker te negeren. Nee dan hadden paps en mams het toch beter. Super stoelen, super service, wel om een beetje jaloers van te worden. Maar wat heerlijk voor mama en enorm geruststellend voor ons dat ze lekker kan slapen en rusten en zo comfortabel mogelijk kan zijn tijdens de lange reis.

Eenmaal aangekomen in Johannesburg was mama wel echt heel erg moe. Gelukkig ging het soepel en stond onze gids Patrick al op ons te wachten. De bagage werd in het busje geladen en we zijn vlot naar het hotel gereden. Wel een hele gekke gewaarwording hoor, aangezien ze hier aan de linkerkant van de weg rijden. Het was stil op de weg en we kwamen dus eerder aan dan gedacht. Het inchecken verliep ook soepel en nu liggen we met z'n allen op onze kamers/huisjes van het eerste hotel van onze reis. Hier brengen we het weekend door zodat we even bij kunnen komen voor we weer verder trekken. Papa en mama hebben een eigen soort huisje met badkamer en bed en Steef en ik ook. Dit zal bij onze andere verblijven ook meestal het geval zijn. Mama ligt lekker te slapen en bij te komen. Ze heeft het enorm goed gedaan vandaag en dapper doorgezet, maar zoals ze het zelf zei was ze echt helemaal uitgeput aan het einde van de dag. Ervaring heeft geleerd dat na elke leuke/spannende dag een wat mindere dag komt en dat dit elkaar zo een beetje afwisselt. We hopen morgen dus op een goeie dag! Gelukkig hebben we nog niks op de planning staan, we kunnen Patrick bellen zodra we zin hebben ergens heen te gaan en dan staat hij voor ons klaar. Wat een luxe zeg! 

Al met al is de dag heel soepel verlopen. Zoals papa al zei, gek genoeg eigenlijk beter dan iedere andere vakantie die we in het verleden hebben gehad (waar de blommetjes komen is - toevalligerwijs - vaak ook chaos). Nu zijn we allemaal wel heeel erg moe en duiken we lekker ons bedje in.

Slaap lekker en tot morgen!

Bianca

P.S. Het is zelfs, ondanks een korte regenbui vlak voor onze aankomst in Johannesburg, lekker warm hier, zelfs nog rond dit tijdstip. Ik hoop dus op een lekker zonnetje voor morgen! 

Nog maar twee nachtjes .....

Hèhè!! Na een paar vervelende dagen omdat ik toch wel veel pijn had, hebben we het onder controle 😊 De pijn is nu onderdrukt en dat scheelt alles in m'n doen en laten.  Ietsjes zenuwachtig werden we er wel van want ik knapte echt niet zo lekker op en ik leek zelfs steeds minder fit te worden. Nu gebruik ik de juiste dosering pijnstilling en dat scheelt gelijk enorm. We hebben gisteravond een stuk gewandeld en ik was de hele avond beneden. En ik kwebbel weer meer dus het gaat goed zo! Zo kan ik de reis goed aan en kan ik ook genieten!! Vandaag gaan we alles alvast n beetje inpakken en morgen komt m'n zusje me ophalen om saampjes naar haar huis te rijden. Daar wordt ik "geïnstalleerd" en daarna komt mijn stel met alle bagage. Dan hoef ik me nergens zorgen om te maken. Ze zijn zo oneindig lief voor me!! 

Vanaf m'n zusjes huis vertrekken we donderdag nacht naar Brussel om daarna naar Zuid Afrika te vliegen. De datum hebben we twee dagen moeten opschuiven omdat er gewoon nog teveel geregeld moest worden. Het is nog knap dat het allemaal gelukt is. En zonder de grandioze hulp van m'n zusje en zwager hadden we dit nooit zo tot in de puntjes voor elkaar gekregen. We zijn zo enorm gelukkig met ze!! 

Het gaat echt gebeuren!!! En ik voel me goed!! We hebben er enorm zin in!! Ik kan gewoon niet zeggen hoe blij ik ben dat deze droomreis gaat gebeuren!!! 

Liefs Jeannette  

Geboekt!!!!!!!

Zo onwijs gelukkig en zo intens blij!! Vanavond kwam m'n zusje langs en hebben we alles besproken en definitief besloten. Francis en Peter, mijn zwager, hebben alles voor ons uitgezocht en voorbereid en het gaat een fantastische reis worden! Ze hadden een kort filmpje gemaakt met daarin de hotels waar we gaan verblijven. Als achtergrondmuziek van het filpmje hadden ze een nummer van Ipi Tombi gekozen (dat is een Afrikaanse musical waar we als kind naartoe zijn geweest) en bij de eerste tonen van het nummer, stroomden de tranen over onze wangen. Het raakte me diep. Ik ga gewoon echt weer terug naar Zuid Aftika, met m'n liefste gezinnetje! Bijna niet te geloven!!! 

We vertrekken 5 maart en komen 24 maart pas terug. We landen in Johannesburg en verblijven de eerste dagen in Pretoria. Daarna gaan we, via allerlei bezienswaardigheden op reis richting Krugerspark. Daar blijven we een aantal dagen en daarna gaan we weer via mooie routes, Sun City waar we ook een aantal dagen blijven, terug naar Johannesburg. We gaan jullie zoveel mogelijk op de hoogte proberen te houden!

Nu druk gaan voorbereiden!!!! Geweldig!! 

Zuid-Afrika

 

Vanavond de knoop doorgehakt en geboekt voor onze reis naar Zuid-Afrika.

Spannend!

Hoop dat Jeannette geniet van deze reis. 

https://www.facebook.com/photo.php?v=371944699614450

 

 

 

 

Woensdag 26 februari

Vandaag was een rustige dag voor mama, ze heeft veel geslapen. In de middag heeft ze wel nog even lekker beneden gezeten. Van opa en Jolanda hebben we een boekje gekregen met dieren die we waarschijnlijk gaan zien in het Krugerpark in Zuid-Afrika en daar hebben we met zijn tweetjes even lekker doorheen gebladerd. Begin er dan toch wel echt zin in te krijgen! Morgen komt Francis om samen met papa even goed naar het hoe en wat van de reis te kijken. Waarschijnlijk gaan we iets later dan gepland vertrekken zodat mama zoveel mogelijk tijd heeft om uit te rusten en energie te sparen voor de reis. Steefie en papa zijn inmiddels naar het gemeentehuis geweest om zijn paspoort aan te vragen. De vrouw moest wel even twee keer kijken naar zijn oude ID (gedateerd vier jaar geleden, kun je nagaan hoe hard het gegaan is) waar hij nog echt wel een babyface had. 'Zo, jij bent veranderd!'. Kortom, we zijn er inmiddels volop mee bezig! Voor mijzelf zijn inmiddels de schooldagen weer begonnen en ben ik ook weer lekker aan het werk. Ik merk dat ik wel wat sneller moe ben, maar het is ook wel heel lekker om even afleiding te hebben en met andere dingen bezig te zijn. 

Snelle update!

Even een kort berichtje om te laten weten hoe deze dag is verlopen. 

In de ochtend heeft mama heel veel geslapen. Toen ik wat later op de dag naar school ging lag zij nog steeds lekker te slapen, en dat is alleen maar goed want ze heeft de energie hard nodig! 's Middags had zij daardoor weer wat kracht om wat dingetjes te ondernemen, zoals een wandelingetje naar de brievenbus of wat rommelen in de tuin met papa. Ze is ook nog even naar de glasbak meegelopen maar dat was toch net even een stapje te veel. Mama was weer erg moe toen ze thuis was en heeft toen lekker nog even bij ons op de bank gelegen en een beetje tv gekeken. Minpuntje van de dag was wel het lepeltje levertraan dat ze weg moest werken. Als familie zijn wij maar solidair geweest op dat moment en dus moesten ook papa, steefie en ik eraan geloven, gadver!

Nu ligt ze alweer een tijdje lekker op bed bij te komen van de dag. Kort samengevat is het een goeie dag geweest voor haar waar ze gelukkig ook haar rust heeft gepakt.